.
De dood is niets.
Ik ben maar aan de andere kant.
Ik ben mijzelf,
Jij bent jezelf.
Wat we waren voor elkaar
zijn we nog altijd.
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
Spreek tegen mij zoals weleer,
op dezelfde toon,
niet plechtig, niet triest.
Lach om wat ons samen heeft doen lachen,
bid, glimlach,
denk aan mij, bid met mij.
Spreek mijn naam uit thuis
zoals je altijd gedaan hebt,
zonder hem te benadrukken,
zonder zweem van droefheid.
Het leven is wat het altijd is geweest,
de draad is niet gebroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Omdat je me niet neer ziet?
Nee, ik ben niet ver,
juist aan de andere kant van de weg.
Zie je, alles is goed.
Je zult mijn hart opnieuw ontdekken
en er de tederheid terugvinden,
zuiverder dan ooit.
Dus, droog je tranen
en ween niet als je van me houdt.
Toegeschreven aan Augustinus
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
2 reacties:
lieve Ria,,je begrijpt me,deze dag is een bijzondere dag,en ik kijk er al heel lang naar uit,je gedicht zo mooi,(zit natuurlijk weer te huilen),het spreekt mij heel erg aan,en ik blijf het lezen.en ik mis hem zo erg,mijn maatje.ria bedankt voor je begrip
GREET
prachtig gedicht ria, en precies zo is het,
dood ben je pas als iemand je vergeten is, dat is met herinneringen zo mooi ze blijven levend.... en mooi
dank je wel voor dit moois,
xxx
Een reactie plaatsen