Mijn zoon

http://ria1939.blogspot.com/2009/03/mijn-zoon.html

Aan ieder een fijn lente-weekend toegewenst,
ria

Mijn kind, ik mis je...

http://ria1939.blogspot.com/2009/03/mijn-kind.html

klik op bovenstaande link.
Geschreven voor mijn dochter
die ver weg woont en werkt.
ria

Een zonnige groet,

ondanks de

"aprilse grillen"!

ria

Een bron van vreugde en plezier

juni 2007
bedolven
onder de
witte rozen,
"Guirlande
d'amour"




Jaren geleden kregen we van een goede vriend een oude watersteen in blauwe hardsteen, met was aanpassingen werd hij in de tuin geplaatst, waar hij 's zomers zorgt voor een heerlijke watertoets en 's winters als voederplaats voor de vogels, die er dan ook talrijk op afkomen. Kijkt U mee?


Hier fluit
AMADEUS
onze fliere-
fluiter
"watermusic"
en de
appeltjes
groeien
'als kolen'!




















metamorfose - januari 2009














enkele dagen later, met onze vriend "de roodborst"













maart 09 het voederen is voorbij, maar nog even wachten op de waterpret

Zolang er kans is op vorst mag er geen water in deze prachtige oude waterkuip, of de steen zou kunnen barsten en dat zou echt zonde zijn. Na de laatste nachtvorst komt Amadeus uit zijn winterslaap en fluit hij zijn nieuwste water melodieën, terwijl er plantjes in het water gedijen, vogels een bad nemen en libellen er hun sierlijkste liefdesdansen opvoeren.

Dat noem ik genieten, doorheen elk seizoen, zelfs al is het maar op een paar vierkante meter. Alles leeft er!

ria - 22.03.09

Onze tuinvriend...

...waar er ook maar gespit wordt in de tuin, is hij er als "de kippen bij" om naar lekkere verse wormen te zoeken. Ik hoop dat hij weer een nest maakt in onze tuin, zoals alle voorbije jaren. Ik zal eens moeten opzoeken hoe oud, of jong een roodborstje kan worden. Ik ben zeker dat het een "hij" is. Het vrouwke is altijd fijner gebouwd en krijgen we ook minder te zien. Soms verschijnen ze samen op het appél, maar dat is zeldzaam.

Dank aan Corrie die mij liet weten dat roodborstjes acht jaar en ouder kunnen worden. Fijn om dat te weten.

Tuinwerk is begonnen

Je ziet ze reeds overal in tuincentra,
maar in onze tuin staan ze nog niet open.
Het is ook veel te koud geweest.

Vorige week bij de eerste zonnige en droge
dagen zijn we begonnen aan het opschonen
van onze tuin.

We hebben alle rozen gesnoeid en een eerste
verzorging gegeven.

Enkele boompjes werden eveneens gesnoeid,
waarin rozen naar boven klimmen, zoals
de Guirlande d'amour van Louis Lens,
de Vlaamse rozen veredelaar uit Sint Kathelijne
Waver, bij Mechelen.

Prachtige rozen heeft die man en daarvoor zijn
vader gecreëerd. We zijn altijd geneigd om
buitelandse rozenkwekers alle eer te geven,
maar ook in Vlaanderen worden rozen met veel
liefde en zorg geteeld en nieuwe rozen gecreëerd.

Omdat ik nu weinig tijd heb, ga zo dadelijk
in de tuin werken, vertel ik er een volgende keer
meer over.

ROZEN zijn POEZIE,
ze schrijven liefde, hartstocht,
schoonheid, maar ook eenvoud.

Een volgende keer, meer!

ria
16.03.09

Vandaag

vandaag
schijnt de zon
en ik duikel
de tuin in,

Tot later!
ria

LENTE in het vooruitzicht?

Het is hier nog altijd koud en guur,
met maartse buien.
Daarstraks zijn we even het bos ingegaan
om een frisse neus te halen.
Daarna bij een knetterend haardvuur
een lekker kopje koffie gedronken.

De winter loopt wellicht op zijn laatste benen.
Dit jaar hebben we er veel meer dan normaal
ons deel van gehad.
'k Ben eens benieuwd naar de gasrekening die
we binnenkort zullen krijgen.

Als we 's avonds rustig bijeen zaten, hebben
we meestal ook de houtkachel aangestoken,
om bij te verwarmen.
Dat is best gezellig, maar het vraagt toch
ook wat intensieve voorbereiding.

Hout hakken, stapelen, binnen brengen, stoken,
mijn man heeft zich al drie keer verwarmd
vooraleer het vuurtje brandt. Bedankt schat.

In de tuin hebben we al wat rozen gesnoeid,
maar er zijn er nog een hele boel te doen.
Hopen maar dat het weer de volgende dagen
naar lente neigt, zodat we volop met onze
tuinwerken kunnen starten.

Twee jaar geleden zag het er zo uit in de
late lente en begin zomer. Hopelijk kunnen
wij er dit jaar ook volop van genieten.



Ik ben
hier best
wel fier
over...







vriendelijke groet,
ria

Black Saterday - Australie

Ik kreeg vandaag een pps, van familie
uit de buurt van Melbourne, Australië.
Ik geef enkele foto's hiervan weer.
In één woord VRESELIJK!

Dit gedicht leerde ik van mijn moeder

KINDERSPROKE

Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht
Maakt hij de hemel open,
En veel sterren en sterretjes komen zacht
Op gouden voetjes gelopen.
Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe
Zouden ze heel graag komen;
Maar ze zijn bang, voor de grote zee
En voor de hoge bomen.

’t Is boven ook donker… maar zij hebben licht.
De zon gaf ze allemaal lichtjes,
Voordat hij naar bed ging; die houden ze dicht
Bij hun gouden sterregezichtjes.
Ze kijken, en lachen, en knikken goênacht,
En zeggen: ’ je moet gauw gaan slapen.’
Zij worden eerst naar bed gebracht,
Als de zon heeft uitgeslapen.

Ze wand’len boven de ganse nacht
Op hun kleine blote voetjes.
Dat doet geen pijn… de wolken zijn zacht,
En ze gaan ook maar zoetjes, zoetjes,
Ze mogen nooit leven maken; dat zou
De goede mensen hinderen…
‘k Geloof niet, dat ik ze horen zou;
Maar er zijn ook zieke kinderen.

‘k Zou heel graag eens boven gaan,
Als ‘k wist hoe daar te komen…
Vogels hebben vleugels aan,
Die vliegen boven de bomen.
Bouwen ze boven ook hun nest?
Of zou hun dat niet bevallen?
En lopen ze altijd alleen? Je zou best
Uit je open huis kunnen vallen!

Hebben je boven ook een tuin,
En bloemen… en kersen… en bijen,
Die brommen zo! - en een hoog duin,
Waar je op en af kunt rijen?
En je moeders handen, zijn ze ook zo zacht
Als ze je ’s morgens komt wassen,
En de zeep zo schuimt en een watervracht
Over je rug komt plassen?

In mijn bos woont een nachtegaal
Hebben je kleine musjes,
Die je voeren kunt? - zijn je allemaal
Broertjes… Broertjes en zusjes?
Ik krijg er haast ook een, het bedje staat klaar.
Hebben jullie allemaal bedjes?
Maar waar staan ze dan, ik zie er geen… Waar?
‘k Hou ’t mijne nu altijd netjes.


Twee, tien, twintig… altijd meer
Komen ze aangelopen…
In mijn ogen strooien ze prikkeltjes neer…
Ik hou ze niet meer open!
Tien, zes, honderd… Ik ben te moe
Om je allemaal te tellen…
Als ik wakker word is de hemel toe…
En ‘k heb nog… zoveel… te… vertellen…

Uit de bundel:
Aquarellen( 1887)Marie Boddaert

Deze foto ontving ik uit Australië

met volgende tekst:
probably one of the most sent photos
from the recent fires in Victoria

Toendra verhalen

Dit is weerom een "Tanka" (Japans) lyrisch gedicht,
op de kadans van 5 - 7 - 5 - 7 - 7

Meestal vertrek ik van iets wat ik zie,
om daarrond een tekst te schrijven.
Soms ook is het slechts één woord
dat me tot inspiratie aanzet.
Hier was het duidelijk de foto.

Een mooie nieuwe week toegewenst,
dichter bij de lente, hoop ik!
ria